Ryś kanadyjski — porównanie wielkości

Ryś kanadyjski żyje przede wszystkim w północnych lasach Ameryki Północnej. Korzysta z miejsc, gdzie zadrzewienia przeplatają się z obszarami odpowiednimi dla z

Porównanie sylwetek

Długość

od pyska do nasady ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach

Ryś kanadyjski

Lynx canadensis

ok. 86,85 cmDorosły osobnik · zakres i populacja opisane przy wymiarze
długość ciała (bez ogona)

od pyska do nasady ogonaPomiar: bok

Masa
4,5–17,3 kgZakres źródłowy z kwalifikatorami, nie masa przypisana sylwetce
Wspólna linia podłoża; skala według wymiaru opisanego przy osobniku. Modelka: 170 cm
Długość ciała (bez ogona)Podziałka w m
00,20,40,60,81
Ryś kanadyjskiDługość ciała (bez ogona)ok. 86,85 cm

Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.

Skala według wymiarów opisanych przy osobnikach

Modelka: 170 cm
Ryś kanadyjski — porównanie wielkości — opis i źródła

Ryś kanadyjski żyje przede wszystkim w północnych lasach Ameryki Północnej. Korzysta z miejsc, gdzie zadrzewienia przeplatają się z obszarami odpowiednimi dla zajęcy. Gęste futro i owłosione łapy pomagają mu poruszać się w zimowym krajobrazie. Osłonięte fragmenty lasu zapewniają miejsce odpoczynku.

Podstawowym pokarmem są zające amerykańskie. Zmiany ich liczebności silnie wpływają na warunki życia rysia, dostępność zdobyczy i powodzenie rozrodu. Przy niedoborze zajęcy poluje również na inne zwierzęta. Zwykle tropi samotnie, wykorzystując cierpliwe skradanie i krótki pościg zamiast długiego biegu.

Dorosłe osobniki najczęściej przebywają osobno, a kontaktom służą zapach i odgłosy. Matka opiekuje się młodymi w osłoniętym miejscu. Dorastające rodzeństwo może towarzyszyć jej podczas polowania, a później jeszcze przez pewien czas pozostawać razem. Dostępność pokarmu wpływa na moment usamodzielniania i poszukiwanie własnego obszaru.

Wymiary — źródło i kwalifikatory pomiaru ↗

nos → nasada ogona; ogon wyłączony. ADW: Head-body length 670–1067 mm, ogon osobno 50–130 mm. Punkt to środek zakresu, a nie średnia populacji. Wysokość obrysu wynika z proporcji ilustracji; przód jest przybliżoną projekcją.

Źródła wymiarów