Zając szarak wykorzystuje otwarte żerowiska, pola i łąki sąsiadujące z miejscami osłoniętymi. Odpoczywa w płytkim zagłębieniu terenu, zamiast regularnie korzyst
wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Lepus europaeus
wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Zając szarak wykorzystuje otwarte żerowiska, pola i łąki sąsiadujące z miejscami osłoniętymi. Odpoczywa w płytkim zagłębieniu terenu, zamiast regularnie korzystać z rozbudowanej nory. Czujność i znajomość otoczenia pomagają mu szybko reagować na zbliżające się niebezpieczeństwo.
Żeruje na trawach, ziołach i dostępnych częściach roślin. Jadłospis zmienia się sezonowo, a zimą większą rolę mogą odgrywać zdrewniałe pędy. Najczęściej widywany jest podczas spokojniejszej aktywności o zmierzchu lub nocą, choć warunki miejsca wpływają na rytm żerowania.
Młode rodzą się pokryte sierścią i z otwartymi oczami. Matka odwiedza je podczas karmienia, a między wizytami pozostają ukryte. Spotkania dorosłych w okresie godowym mogą obejmować pościgi i uderzenia przednimi łapami.
nos → koniec ogona; ogon wliczony. Źródłowa średnia 680 mm ADW; pomiar całkowity z krótkim ogonem. Punkt odpowiada średniej przytoczonej przez źródło; kwalifikatory określają jej zakres. Wysokość obrysu wynika z proporcji ilustracji; przód jest przybliżoną projekcją.