Koendu brazylijski spędza większość czasu w drzewach południowoamerykańskich lasów. Chwytny ogon i pazury pomagają mu utrzymywać się na gałęziach. Za dnia odpoc
od pyska do nasady ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Coendou prehensilis
od pyska do nasady ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Koendu brazylijski spędza większość czasu w drzewach południowoamerykańskich lasów. Chwytny ogon i pazury pomagają mu utrzymywać się na gałęziach. Za dnia odpoczywa w rozwidleniach konarów i pustych pniach, a osłona koron drzew pozwala mu pozostawać z dala od wielu naziemnych drapieżników.
Żeruje przede wszystkim po zmroku. Zjada owoce, nasiona, liście, kwiaty, pąki i korę. Podczas otwierania owoców lub odrywania kory posługuje się przednimi łapami. Zdarza mu się także korzystać z roślin uprawnych, gdy las sąsiaduje z polami lub sadami.
Może tolerować towarzystwo innych koendu, lecz często odpoczywa i żeruje osobno. Porozumiewa się głosem oraz zapachem, a w obliczu zagrożenia stroszy kolce. Samica zazwyczaj rodzi jedno młode. Potomstwo potrafi chwytać się gałęzi, ale stopniowo przechodzi od mleka do roślinnego pokarmu.
nos → nasada ogona; ogon wyłączony. ADW: ciało 300–600 mm, ogon dodatkowo 330–485 mm; kolce wyłączone. Punkt to środek zakresu, a nie średnia populacji. Wysokość obrysu wynika z proporcji ilustracji; przód jest przybliżoną projekcją.