Tygrys bengalski — porównanie wielkości

Tygrys bengalski zamieszkuje lasy, mokradła i wysokie trawy Azji Południowej, w tym namorzyny Sundarbanów. Ma masywny tułów, silne przednie łapy i pomarańczową sierść przeciętą ciemnymi pasami. Ich układ jest indywidualny, co pozwala badaczom rozpoznawać zwierzęta na zdjęciach. Określenie „bengalski” odnosi się do geograficznej formy tygrysa.

Poluje przede wszystkim na jelenie, dziki i inne ssaki kopytne. Długo podchodzi zdobycz pod osłoną roślinności, po czym atakuje z bliska. Mocnymi łapami przytrzymuje ofiarę, a szczękami obezwładnia ją za szyję. Dobrze pływa, przekracza rzeki i chętnie wchodzi do wody, by się ochłodzić. Niezjedzoną zdobycz może osłaniać roślinnością i wracać do niej przez kolejne dni.

Dorosłe tygrysy zwykle żyją samotnie. Zapachy, zadrapania na drzewach i głosy przekazują informacje o ich obecności. Obszar użytkowany przez samca może obejmować rewiry kilku samic. To samica opiekuje się młodymi i stopniowo wprowadza je w samodzielne polowanie.