Dujker gniady
Cephalophus dorsalis
w barku
- Masa
- 18–24 kg · Ultimate UngulateZakres źródłowy z kwalifikatorami, nie masa przypisana sylwetce
Dujker gniady wykorzystuje gęste lasy, gdzie może poruszać się pod osłoną podszytu. Żeruje na owocach i nasionach znalezionych na dnie lasu. Uzupełnia je liśćmi
Podłoże barkWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Cephalophus dorsalis
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Dujker gniady wykorzystuje gęste lasy, gdzie może poruszać się pod osłoną podszytu.
Żeruje na owocach i nasionach znalezionych na dnie lasu. Uzupełnia je liśćmi, grzybami oraz okazjonalnym pokarmem zwierzęcym. Wartość żerowiska zmienia się wraz z owocowaniem drzew, dlatego zasoby nie są równomiernie dostępne przez cały rok.
Jest aktywny przede wszystkim nocą. Spotyka się samotne osobniki albo pary. W zagrożeniu może zastygać, po czym gwałtownie oddalać się w gęstwinę. Leśne ścieżki i schronienia pomagają mu poruszać się pomiędzy miejscami odpoczynku a żerowiskami.
podłoże → bark; głowa i uszy wyłączone. Bark 45–52 cm. Starsze szerokie ujęcie C. dorsalis, obejmujące także populacje castaneus. Samice bywają większe. Punkt to środek zakresu, a nie średnia populacji. Ujęcie przednie ma przybliżony punkt zasłonięty przez głowę.