Makak berberyjski pochodzi z Maghrebu, gdzie wykorzystuje między innymi górskie lasy cedrowe i dębowe. Populacja gibraltarska została wprowadzona przez człowiek
od pyska do nasady ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Macaca sylvanus
od pyska do nasady ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Makak berberyjski pochodzi z Maghrebu, gdzie wykorzystuje między innymi górskie lasy cedrowe i dębowe. Populacja gibraltarska została wprowadzona przez człowieka.
Żeruje na owocach, nasionach, liściach, korzeniach i innych dostępnych składnikach, uzupełniając dietę pokarmem zwierzęcym. Dobór pokarmu zmienia się sezonowo. Zwierzęta przemieszczają się przy podłożu i korzystają z drzew jako części swojej przestrzeni życia.
Tworzy grupy złożone z samic, samców i młodych. Pielęgnacja oraz kontakty pomiędzy osobnikami pomagają utrzymywać więzi. Odpoczynek odbywa się w wybranych, bezpieczniejszych miejscach. Brak widocznego długiego ogona odróżnia go od wielu innych makaków.
nos → nasada ogona; ogon wyłączony. ADW: długość samców 55–60 cm bez nazwanych końców osi; przyjęto głowę i tułów. Szczątki ogona 1–2 cm nie zwiększają przyjętej osi. Punkt to środek zakresu, a nie średnia populacji. Wysokość obrysu wynika z proporcji ilustracji; przód jest przybliżoną projekcją.