Pyton królewski — porównanie wielkości

Pyton królewski jest niewielkim pytonem zachodniej i środkowej Afryki. Zasiedla sawanny, trawiaste tereny i obrzeża lasów, korzystając z nor oraz innych kryjówe

Porównanie sylwetek

Długość

wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach

Pyton królewski

Python regius

ok. 1,25 mDorosły osobnik
długość całkowita

wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaPomiar: bok

Masa
Brak zweryfikowanego zakresu
Wspólna linia podłoża; skala według wymiaru opisanego przy osobniku. Modelka: 170 cm
Długość całkowitaPodziałka w m
00,511,5
Pyton królewskiDługość całkowitaok. 1,25 m

Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.

Skala według wymiarów opisanych przy osobnikach

Modelka: 170 cm
Pyton królewski — porównanie wielkości — opis i źródła

Pyton królewski jest niewielkim pytonem zachodniej i środkowej Afryki. Zasiedla sawanny, trawiaste tereny i obrzeża lasów, korzystając z nor oraz innych kryjówek przy ziemi. Krępy tułów pokrywa wzór jasnych i ciemnych plam, który pomaga rozbić zarys ciała wśród suchych liści i roślinności. Dorosłe samice zwykle osiągają większe rozmiary od samców.

Poluje przede wszystkim na małe ssaki, choć skład pokarmu zależy od miejsca i wieku węża. Zdobycz chwyta pyskiem i obezwładnia splotami ciała. Wykorzystuje zarówno zasadzkę, jak i przeszukiwanie kryjówek. Informacje chemiczne zbierane językiem oraz ciepłoczułe zagłębienia na głowie pomagają wykrywać obecność potencjalnej ofiary.

Dużą część czasu spędza w osłonie terenu. W sytuacji zagrożenia może ciasno zwinąć ciało, chowając głowę między splotami. Samica składa jaja i otacza zniesienie własnym ciałem, osłaniając je do wyklucia. Młode po opuszczeniu jaj samodzielnie zdobywają pokarm i szukają odpowiednich schronień.

Animal Diversity Web — University of Michigan ↗

Źródło wyraźnie oddziela 25–43 cm po wykluciu od dorosłych 1–1,5 m. W obu ujęciach tułów pozostaje w pozycji bocznej, z lekkimi wygięciami. W drugim ujęciu tylko końcowy odcinek szyi i głowa są zwrócone do patrzącego. Skalę obu wersji ustalono z tej samej długości ciała i odpowiadającego sobie odcinka tułowia. Grubość tułowia i wysokość postawy są przybliżeniami rekonstrukcji, nie osobnymi pomiarami biologicznymi.

Źródła wymiarów