Mormi złocisty — porównanie wielkości

Mormi złocisty zamieszkuje lasy Azji południowej i południowo-wschodniej. Przemieszcza się głównie po podłożu, wykorzystując osłonę roślinności podczas polowani

Porównanie sylwetek

Długość

od pyska do nasady ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach

Mormi złocisty

Catopuma temminckii

ok. 91 cmDorosły samiec · kwalifikatory pomiarów w profilu
długość ciała (bez ogona)

od pyska do nasady ogonaPomiar: bok

Masa
12–15 kg ogólny zakres ADW; badany samiec 13,5 kgDane źródłowe z kwalifikatorami, nie masa przypisana sylwetce
Wspólna linia podłoża; skala według wymiaru opisanego przy osobniku. Modelka: 170 cm
Długość ciała (bez ogona)Podziałka w m
00,20,40,60,81
Mormi złocistyDługość ciała (bez ogona)ok. 91 cm

Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.

Skala według wymiarów opisanych przy osobnikach

Modelka: 170 cm
Mormi złocisty — porównanie wielkości — opis i źródła

Mormi złocisty zamieszkuje lasy Azji południowej i południowo-wschodniej. Przemieszcza się głównie po podłożu, wykorzystując osłonę roślinności podczas polowania. Różne populacje żyją w odmiennych warunkach, od wilgotnych lasów po górskie zbocza. Złocista sierść jest jedną z naturalnych odmian ubarwienia tego kota.

Poluje na gryzonie, ptaki, gady i inne kręgowce, zależnie od ich dostępności. W części obszarów opisano także ataki na młode ssaki kopytne. Tam, gdzie las styka się z osadami, może dochodzić do polowania na zwierzęta utrzymywane przez ludzi.

Zwykle przypisuje się mu samotny tryb życia. Badania z wykorzystaniem nadajników w Tajlandii wykazały aktywność dzienną i zmierzchową, podważając dawną opinię o wyłącznie nocnym polowaniu.

Wymiary — źródło i kwalifikatory pomiaru ↗

nos → nasada ogona; ogon wyłączony. ADW za Grassman 2005: zmierzony samiec, 91 cm głowy i tułowia oraz osobno 41 cm ogona. Ogon wyłączony. Nie użyto mylącego zbiorczego 116–161 cm. Punkt jest pomiarem jednego opisanego okazu, nie średnią ani zakresem populacji. Wysokość obrysu wynika z proporcji ilustracji; przód jest przybliżoną projekcją.

Źródła wymiarów