Kondor andyjski — porównanie wielkości

Kondor andyjski jest jednym z największych latających ptaków świata. Ma szerokie skrzydła, czarne upierzenie i biały kołnierz wokół nagiej szyi. Dorosłego samca

Porównanie sylwetek

Długość

wzdłuż osi ciała · od końca dzioba do końca ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach

Kondor andyjski

Vultur gryphus

ok. 1,13 mDorosły ptak
długość całkowita

wzdłuż osi ciała · od końca dzioba do końca ogonaPomiar: bok

Masa
7,7–15 kgDorosłe samce
Wspólna linia podłoża; skala według wymiaru opisanego przy osobniku. Modelka: 170 cm
Długość całkowitaPodziałka w m
00,511,5
Kondor andyjskiDługość całkowitaok. 1,13 m

Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.

Skala według wymiarów opisanych przy osobnikach

Modelka: 170 cm
Kondor andyjski — porównanie wielkości — opis i źródła

Kondor andyjski jest jednym z największych latających ptaków świata. Ma szerokie skrzydła, czarne upierzenie i biały kołnierz wokół nagiej szyi. Dorosłego samca wyróżnia także narośl na głowie. Zamieszkuje góry i otwarte wybrzeża zachodniej Ameryki Południowej, gdzie wykorzystuje prądy wznoszące do długiego szybowania.

Poszukuje padliny dużych zwierząt. Z powietrza wypatruje tusz oraz innych zbierających się przy nich padlinożerców. Silnym dziobem rozrywa pokarm, a szerokie skrzydła pozwalają mu patrolować rozległy obszar przy niewielkim wydatku energii.

Gniazduje w osłoniętych miejscach skalnych. Rodzice długo opiekują się pojedynczym młodym i nie wychowują licznego potomstwa w krótkim czasie. Z tego powodu utrata dorosłych ptaków ma duże znaczenie dla populacji. Szczególnie niebezpieczna jest zatruta padlina, także wtedy, gdy truciznę wyłożono przeciw innym zwierzętom.

Biologia i ochrona — Animal Diversity Web ↗

Kondor andyjski jest jednym z największych latających ptaków świata. Wykorzystuje prądy wznoszące nad górami, dzięki czemu może długo szybować bez aktywnego machania skrzydłami. Dorosły samiec ma biały kołnierz, ciemne skrzydła i nagą głowę, a jego dziób służy do rozdzierania padliny. Na planszy pokazujemy go stojącego z zamkniętymi skrzydłami: około 75 cm do głowy. To osobny, jawny punkt ptasi; pełna wyjątkowość gatunku leży w rozpiętości skrzydeł.

Źródła wymiarów