Słoń afrykański sawannowy
Loxodonta africana
w barku
- Masa
- 4 500–6 100 kg
Słoń afrykański sawannowy (Loxodonta africana) jest największym współczesnym ssakiem lądowym. Występuje w Afryce, gdzie zasiedla sawanny, lasy, zarośla i tereny
Podłoże barkWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Loxodonta africana
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Słoń afrykański sawannowy (Loxodonta africana) jest największym współczesnym ssakiem lądowym. Występuje w Afryce, gdzie zasiedla sawanny, lasy, zarośla i tereny półpustynne. Rozpoznaje się go po masywnej sylwetce, wielkich uszach i ruchliwej trąbie; stanowi odrębny gatunek od słonia afrykańskiego leśnego.
Jest roślinożercą o urozmaiconej diecie. Zjada trawy, liście, korę, korzenie i owoce, a rodzaj pokarmu zmienia się sezonowo. Trąba służy do chwytania roślin, picia, badania zapachów oraz kontaktu z innymi słoniami. Zwierzęta przemierzają znaczne odległości między żerowiskami i wodopojami.
Samice z młodymi tworzą rodzinne grupy o długotrwałych więziach. Dorosłe samce częściej przebywają samotnie lub w grupach kawalerskich. Słonie komunikują się dotykiem, zapachem i dźwiękami, także o bardzo niskiej częstotliwości. Pamięć starszych osobników i uczenie się od dorosłych pomagają młodym poznawać rozległy, sezonowo zmieniający się krajobraz.
Słonie tworzą złożone relacje społeczne i komunikują się również dźwiękami o bardzo niskiej częstotliwości. Potrafią przemierzać duże odległości w poszukiwaniu wody oraz pokarmu. Kły są stale rosnącymi siekaczami używanymi do kopania i obrony. Na planszy pokazujemy zachowawcze 3,2 m w barku — dolną granicę źródłowego zakresu dorosłych samców 3,2–4 m, a nie wyjątkowo wielkiego osobnika.