Iglicznia większa ma długie, cienkie ciało osłonięte kostnymi pierścieniami oraz rurkowaty pysk. Brunatne ubarwienie pomaga jej zlewać się z roślinnością i inny
od końca pyska do końca płetwy ogonowejSkala opisanych wymiarów · osobniki podpisane przy pomiarze
Syngnathus acus
od końca pyska do końca płetwy ogonowejUjęcie: bok · przykład, proporcje przybliżone
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Iglicznia większa ma długie, cienkie ciało osłonięte kostnymi pierścieniami oraz rurkowaty pysk. Brunatne ubarwienie pomaga jej zlewać się z roślinnością i innymi osłonami przy brzegu. Występuje we wschodnim Atlantyku.
Pływa powoli, chwytając przede wszystkim drobne skorupiaki. Wąski pysk pozwala zasysać niewielką zdobycz z bliska. Opiekę nad rozwijającymi się jajami przejmuje samiec, który nosi je na brzusznej stronie ciała do czasu wyklucia młodych.
Długość całkowita (TL): od końca pyska do końca płetwy ogonowej. Przykład, nie średnia populacji. Widoki są ilustracjami o przybliżonych proporcjach.