Gończy tyrolski (Tiroler Bracke) — porównanie wielkości

Gończy tyrolski to mocny, średniej wielkości pies o gęstej sierści z podszerstkiem. Występuje w umaszczeniu rudym albo czarnym podpalanym. Ma opadające uszy i wydłużony, lecz dobrze umięśniony tułów.

Wywodzi się z miejscowych gończych Tyrolu. Planową hodowlę wybranych linii rozpoczęto w XIX wieku, a wzorzec opracowano w 1896 roku i uznano w 1908. Dawniej region miał więcej odmian tych psów; utrwaliły się przede wszystkim formy ruda oraz czarna podpalana. Wykorzystywano je do samodzielnego polowania na zające i lisy, a także odnajdywania rannej zwierzyny.

Gończy tyrolski potrafi długo skupiać się na jednym zapachu i zachowuje dobrą orientację podczas oddalania się od przewodnika. Jest zdecydowany, ale w zachowaniu nie powinien być nerwowy. Tropieniu towarzyszy wyraźny głos, pozwalający rozpoznać kierunek jego ruchu. Zdolność pracy pojedynczo odróżnia go od ras kształtowanych przede wszystkim do podążania w licznej sforze.