Shar Pei
FCI 309
w kłębie
- Masa
- 20,4–27,2 kg
Shar pei wyróżnia się szerokim pyskiem, małymi uszami i krótką, szorstką sierścią. Luźna skóra tworzy fałdy, szczególnie widoczne u szczeniąt oraz na głowie dor
Podłoże kłąbWartości referencyjne · szczegóły w opisach
FCI 309
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Shar pei wyróżnia się szerokim pyskiem, małymi uszami i krótką, szorstką sierścią. Luźna skóra tworzy fałdy, szczególnie widoczne u szczeniąt oraz na głowie dorosłego psa. Ma mocny, zwarty tułów i wysoko osadzony ogon, który zwykle zawija. Jego język jest ciemno zabarwiony. Charakterystyczny wygląd nie wynika wyłącznie ze zmarszczek: równie ważne są niewielkie uszy i szeroka kufa.
Rasa pochodzi z południowych Chin, z regionów położonych nad Morzem Południowochińskim. Jako jedną z prawdopodobnych kolebek wskazuje się Dialak w prowincji Guangdong. Przodkowie byli miejscowymi psami użytkowymi, a nie wyłącznie ozdobnymi towarzyszami. Nazwa nawiązuje do twardego, „piaskowego” w dotyku włosa. Współczesna hodowla poza Chinami pomogła utrwalić i rozpowszechnić znany dziś typ rasy.
Shar pei zazwyczaj mocno przywiązuje się do rodziny, lecz nie musi okazywać tego wylewnie. Bywa spokojny, powściągliwy i skłonny sam decydować, kiedy podejdzie do nowej osoby. Uważnie ocenia otoczenie i nie zawsze łatwo zmienia raz podjęty zamiar. W znanym domu potrafi być czuły i swobodny, podczas gdy poza nim zachowuje większy dystans oraz wyraźną samodzielność.