Srpski Trobojni Gonič — porównanie wielkości

Serbski gończy trójkolorowy jest mocnym, średniej wielkości psem o krótkiej sierści. Rude, czarne i białe znaczenia wyraźnie odróżniają go od czarno-podpalanego gończego serbskiego. Ma opadające uszy, wydłużoną głowę i tułów przystosowany do swobodnego ruchu. W jego wyglądzie liczy się sprawność, bez przesadnie ciężkiej budowy.

Pochodzi z tej samej bałkańskiej tradycji psów tropiących co inni miejscowi gończy. W 1946 roku uznano, że trójkolorowe psy powinny tworzyć odrębną rasę, i opracowano pierwszy wzorzec. Zaprezentowano je szerzej na wystawie w Belgradzie w 1950 roku. FCI przyjęła rasę w 1961 roku, początkowo pod nazwą jugosłowiańskiego gończego trójkolorowego.

Jest żywy, serdeczny wobec znanych osób i wytrwały w działaniu. Kiedy zajmie się tropem, potrafi długo podtrzymywać zainteresowanie mimo zmieniającego się otoczenia. Przywiązanie do przewodnika łączy z własną inicjatywą podczas poszukiwań.