Gończy serbski (Srpski Gonič) — porównanie wielkości

Gończy serbski ma mocny, lekko wydłużony tułów, opadające uszy i krótką sierść. Na rudym tle rozciąga się czarne znaczenie przypominające siodło lub płaszcz. Gł

Porównanie sylwetek

Wysokość

Podłoże kłąbWartości referencyjne · szczegóły w opisach

Gończy serbski (Srpski Gonič)

FCI 150

51,5 cmDorosły samiec
w kłębie
Masa
Wzorzec FCI nie podaje zakresu masyBrak liczbowej wartości w użytym wzorcu FCI
Wspólna linia podłoża; skala według wymiaru opisanego przy osobniku. Modelka: 170 cm
WysokośćPodziałka w cm
0204060
Gończy serbski (Srpski Gonič)Wysokość w kłębie51,5 cm

Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.

51,5–51,5 cm zakres pokazanych osobników

Modelka: 170 cm
Gończy serbski (Srpski Gonič) — porównanie wielkości — opis i źródła

Gończy serbski ma mocny, lekko wydłużony tułów, opadające uszy i krótką sierść. Na rudym tle rozciąga się czarne znaczenie przypominające siodło lub płaszcz. Głowa pozostaje dość długa, a wyraz ciemnych oczu jest łagodny. Jest psem sprawnym i wytrzymałym, bez ciężkości typowej dla dużych molosów.

Należy do rodziny psów tropiących od dawna obecnych na Bałkanach. Przez większą część XX wieku występował pod nazwą gończego bałkańskiego. Pierwszy wzorzec powstał w 1924 roku, a FCI przyjęła rasę w 1940. W 1996 roku nazwę zmieniono na gończy serbski, wskazując kraj, w którym populacja była szczególnie liczna i prowadzono jej rejestrację.

Jest żywy, przywiązany do znanych osób i wytrwały w działaniu. W kontakcie z człowiekiem potrafi być serdeczny, podczas gdy w terenie dużo uwagi poświęca zapachom. Interesujący trop może długo utrzymywać jego koncentrację. Podczas pogoni odzywa się donośnie, dzięki czemu myśliwy może śledzić jego położenie.

FCI — wzorzec rasy ↗

Źródła wymiarów