Gończy Schillera (Schillerstövare) — porównanie wielkości

Gończy Schillera jest smukłym, długonogim psem o krótkiej sierści. Na rudym tle wyróżnia się rozległe czarne siodło. Ma opadające uszy, wydłużoną głowę i sprawną, umięśnioną sylwetkę. W porównaniu z cięższymi gończymi wygląda lekko, a jego proporcje sprzyjają szybkiemu przemieszczaniu się na dużej przestrzeni.

Nazwa upamiętnia Pera Schillera, który na pierwszej szwedzkiej wystawie w 1886 roku pokazał rodzeństwo Tamburini i Ralla I. Psy te należały do linii ważnych dla późniejszego rozwoju rasy. W hodowli wykorzystywano również gończe szwajcarskie i brytyjskie, między innymi harriery. Szwedzki klub kynologiczny uznał rasę w 1907 roku. Jej tradycyjną specjalnością stało się polowanie na zające i lisy.

Schillerstövare jest żywy, uważny i szybki w reakcjach. Zwykle pracuje pojedynczo, samodzielnie odczytując zapach i podejmując decyzję o dalszym kierunku. Potrafi długo utrzymywać tempo, a przebieg pogoni wskazuje głosem.