Pirenejski pies górski — porównanie wielkości

Pirenejski pies górski to duży, mocny pies o obfitej białej sierści. Na głowie i ciele mogą występować szare, płowe lub żółtawe znaczenia. Ma niewielkie opadające uszy, długi puszysty ogon i charakterystyczne podwójne wilcze pazury na tylnych nogach. Jego spokojny wygląd nie oddaje w pełni sprawności, z jaką potrafi poruszać się po górskim terenie.

Przez stulecia towarzyszył stadom w Pirenejach, chroniąc je przed drapieżnikami; pilnował również siedzib i zamków. W XVII wieku zyskał uznanie na dworze Ludwika XIV. Współczesną hodowlę porządkowano na początku XX wieku, a oficjalny wzorzec zarejestrowano we Francji w 1923 roku. Najważniejszą częścią jego historii pozostaje jednak samodzielna ochrona zwierząt na rozległych pastwiskach.

W znanym otoczeniu bywa cierpliwy i łagodny wobec bliskich. Obserwuje to, co dzieje się wokół, a wobec nieznajomych często zachowuje wyraźny dystans. Nie oczekuje stale poleceń: potrafi sam uznać, że sytuacja wymaga jego uwagi. Czujność może przejawiać się szczekaniem i kontrolowaniem zbliżających się osób.