Posavski Gonič — porównanie wielkości

Gończy z Posawia ma mocny, lekko wydłużony tułów i krótką sierść w odcieniach rudym lub pszenicznym. Białe znaczenia pojawiają się między innymi na pysku, piersi i nogach. Ma opadające uszy oraz łagodny wyraz oczu. Jego sylwetka pozostaje sprawna i harmonijna, bez nadmiernej ciężkości.

Pochodzi z chorwackiej doliny Sawy, skąd wzięła się nazwa rasy. Podobne miejscowe psy są znane z dawnych przedstawień i opisów, między innymi rękopisu Petara Bakicia z 1719 roku. Dokumenty te świadczą o długiej regionalnej tradycji hodowlanej, choć nie ustalają wszystkich szczegółów pochodzenia. FCI opublikowała pierwszy wzorzec w 1955 roku. Psy rozwijano do tropienia w zróżnicowanym terenie.

Gończy posawski jest przywiązany do opiekuna i stosunkowo łatwo angażuje się we wspólną pracę. Jego temperament bywa żywy, ale nie powinien być nerwowy. Podczas poszukiwań potrafi długo skupiać się na zapachu, poruszając się metodycznie. Wyraźny, melodyjny głos pozwala człowiekowi ocenić, gdzie pies się znajduje, nawet kiedy nie widać go pośród roślinności.