Spaniel z Pont-Audemer
FCI 114
w kłębie
- Masa
- 17,2–21,8 kg
Spaniela z Pont-Audemer łatwo rozpoznać po kędzierzawym czubie na głowie i długich, obficie owłosionych uszach. Ma mocny tułów oraz kręconą sierść w kolorze brą
Podłoże kłąbWartości referencyjne · szczegóły w opisach
FCI 114
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Spaniela z Pont-Audemer łatwo rozpoznać po kędzierzawym czubie na głowie i długich, obficie owłosionych uszach. Ma mocny tułów oraz kręconą sierść w kolorze brązowym lub brązowo-dereszowatym. Na pysku włos jest znacznie krótszy, co wyraźnie oddziela go od bujnej czupryny. To średniej wielkości pies o oryginalnym wyglądzie, przystosowany do poruszania się w mokrym terenie.
Pochodzi z okolic Pont-Audemer w Normandii. Rozwijano go jako regionalnego psa myśliwskiego do wyszukiwania ptactwa na bagnach i innych podmokłych obszarach. Praca obejmowała wskazywanie znalezionej zwierzyny oraz aportowanie z wody i roślinności. Pomimo używanej polskiej nazwy „spaniel” należy do francuskich wyżłów kontynentalnych, dlatego jego rola nie była identyczna z zadaniami brytyjskich płochaczy.
Zwykle jest łagodny wobec znanych osób i chętny do współpracy. W terenie szybko angażuje się w węszenie, przeszukiwanie i odnajdywanie przedmiotów. Potrafi działać wytrwale, zachowując zainteresowanie przewodnikiem. W domu bywa serdecznym, kontaktowym towarzyszem, ale jego myśliwska ciekawość nie znika poza polowaniem.