Szpic miniaturowy (pomeranian) — porównanie wielkości

Pomeranian, czyli szpic miniaturowy, ma krótki tułów, drobne stojące uszy i spiczasty pysk. Obfita sierść z gęstym podszerstkiem tworzy wyraźny kołnierz, a puszysty ogon układa się nad grzbietem. Jego oczy są ciemne i uważne. Występuje w wielu umaszczeniach, od białego i kremowego po rude, czarne oraz wielobarwne, a porusza się szybko i sprężyście.

Jest najmniejszą odmianą szpica niemieckiego, wywodzącego się z europejskich psów gospodarskich. Nazwa pomeranian nawiązuje do Pomorza. Dawne psy były większe i pełniły przede wszystkim funkcję czujnych towarzyszy domów oraz obejść. Późniejsza hodowla, rozwijana także w Wielkiej Brytanii, coraz wyraźniej kierowała się ku małemu rozmiarowi i efektownej sierści. W ten sposób utrwalił się obecny typ popularnego psa do towarzystwa.

Pomeranian jest zwykle żywy, ciekawski i bardzo uważny na otoczenie. Szybko zauważa obcych lub nietypowe odgłosy i często sygnalizuje je szczekaniem. Chętnie podejmuje zabawę, uczy się prostych zadań i szuka kontaktu z domownikami. Potrafi też stanowczo pokazywać swoje upodobania. Jego duża pewność siebie bywa widoczna podczas spotkań z innymi psami oraz poznawania nowych miejsc.