Nagi pies peruwiański średni — porównanie wielkości

Nagi pies peruwiański średni ma lekką, proporcjonalną budowę, długie nogi i duże uszy, które unosi, gdy coś go zainteresuje. U odmiany bezwłosej skóra pozostaje dobrze widoczna; pojedyncze włosy mogą pojawiać się między innymi na głowie. Umaszczenie bywa jednolite lub plamiste. W tej samej rasie występują także psy całkowicie owłosione, a określenie „średni” oznacza jedną z trzech wielkości.

W Peru pies ten jest znany jako viringo. Jego podobizny odnajduje się na ceramice kultur przedinkaskich, między innymi Mochica i Chancay. Świadczą one o dawnej obecności bezwłosych psów w regionie, choć nie pozwalają odtworzyć każdego etapu rozwoju współczesnej rasy. Pierwszy wzorzec i uznanie przez FCI w 1985 roku pomogły uporządkować hodowlę rodzimego psa peruwiańskiego.

W domu viringo zwykle okazuje bliskim dużo czułości i uważnie śledzi ich zajęcia. Przy nieznajomych częściej zatrzymuje się, obserwuje i dopiero po czasie podejmuje kontakt. Jest przy tym żywy oraz czujny: szybko zauważa nowe dźwięki i ruch w otoczeniu.