Northern Inuit Dog — porównanie wielkości

Northern Inuit Dog to duży, sprawny pies o stojących uszach, wydłużonym pysku i gęstej sierści. Jego umaszczenie, maska na głowie i puszysty ogon mogą przywodzić na myśl wilka. Tułów pozostaje proporcjonalny, a ruch swobodny. W populacji spotyka się zarówno psy jasne, jak i ciemne, z różnie zaznaczonymi kontrastami na głowie.

Powstał w Wielkiej Brytanii pod koniec XX wieku. W programie hodowlanym łączono psy północne, między innymi husky i malamuty, z owczarkami niemieckimi oraz innymi wybranymi psami. Chodziło o uzyskanie domowego towarzysza o wilczym wyglądzie. Nazwa jest elementem tego projektu, a nie dowodem bezpośredniego pochodzenia od tradycyjnej rasy psów Inuitów.

Zwykle opisuje się go jako przyjaznego, ciekawskiego i otwartego na kontakt. Potrafi jednak działać samodzielnie i szybko zainteresować się uciekającym małym zwierzęciem. Podczas nauki bywa mniej nastawiony na powtarzanie poleceń niż owczarek niemiecki. Niektóre osobniki chętnie wyją, inne częściej szczekają; sposób odzywania się jest jednym z widocznych przejawów różnic między psami tej populacji.