Mastif neapolitański — porównanie wielkości

Mastif neapolitański ma potężną głowę, szeroki tułów i luźną skórę tworzącą wyraźne fałdy. Krótka sierść nie zasłania masywnej budowy, dużych łap ani mocnej szyi z obfitym podgardlem. Sylwetka jest ciężka i nieco wydłużona. Pies porusza się w charakterystyczny, spokojny sposób, a jego poważny wyraz pyska dodatkowo podkreśla ciemne, uważne spojrzenie.

Rasa wywodzi się z dużych psów stróżujących południowych Włoch, zachowanych w gospodarstwach okolic Neapolu i Wezuwiusza. Tradycyjnie wiąże się je z dawnymi mastifami rzymskimi, choć nie sposób odtworzyć nieprzerwanej linii hodowlanej przez całe stulecia. Nowoczesną hodowlę rozpoczęto po drugiej wojnie światowej. Od 1947 roku grupa miłośników rasy pracowała nad utrwaleniem typu miejscowych psów i ich formalnym uznaniem.

Mastif jest zwykle spokojny, lojalny wobec bliskich i bardzo uważny na otoczenie domu. Może długo obserwować sytuację bez widocznego pośpiechu, lecz wyraźnie odróżnia domowników od obcych. Nie szuka stale zabawy ani kolejnych poleceń. Przywiązanie często pokazuje samą obecnością w pobliżu człowieka. Gdy coś uzna za niepokojące, potrafi zareagować szybko i zdecydowanie.