Charcik włoski — porównanie wielkości

Charcik włoski jest drobnym, krótkowłosym chartem o długich nogach i delikatnej głowie. Ma głęboką klatkę piersiową, podciągnięty brzuch i lekko wygięty grzbiet. Cienki ogon oraz niewielkie, załamane uszy podkreślają jego lekkość. Porusza się sprężyście, a podczas szybkiego biegu widać typową dla chartów swobodę i zwinność.

Małe charty od dawna znano w basenie Morza Śródziemnego. Szczególne miejsce zajęły we włoskiej kulturze renesansowej, kiedy towarzyszyły możnym i były przedstawiane przez malarzy. Wizerunki dokumentują ich dawną popularność, choć nie pozwalają prześledzić całego rodowodu współczesnej rasy. Późniejsza hodowla zachowała drobną budowę i bliski związek z człowiekiem, odróżniając charcika od większych psów przeznaczonych głównie do polowania.

Charcik zwykle silnie szuka kontaktu z bliskimi: chętnie przytula się i odpoczywa tuż obok opiekuna. Potrafi być jednocześnie żywy, skory do gonitw i bardzo ciekawy otoczenia. Jest wrażliwy na nagłe zmiany oraz gwałtowne zachowanie, dlatego w nowych sytuacjach niekiedy najpierw obserwuje. Szybko poruszający się obiekt może natychmiast skłonić go do pogoni.