Istarski Kratkodlaki Gonič — porównanie wielkości

Gończy istryjski krótkowłosy ma smukłą, sprawną sylwetkę i krótką, białą sierść z pomarańczowymi znaczeniami. Opadające uszy przylegają do wydłużonej głowy, a ciemne oczy nadają mu łagodny wyraz. Jego budowa pozwala swobodnie poruszać się po kamienistym podłożu. Nie jest psem ciężkim, mimo dobrej muskulatury i wytrzymałości.

Wywodzi się z psów gończych wschodniego wybrzeża Adriatyku, szczególnie Istrii. Dawne obrazy i opisy dokumentują obecność podobnych biało-łaciatych psów w regionie, choć nie przedstawiają pełnej historii współczesnej rasy. Pierwszy wzorzec FCI opublikowano w 1955 roku. Dobór hodowlany zachował psa przydatnego do pracy na skalistych terenach krasowych, gdzie odnajdywanie zapachu wymaga dokładności.

Jest żywy i łagodny wobec bliskich, natomiast obcym może początkowo przyglądać się ostrożnie. Chętnie uczy się zadań związanych z łowiectwem i pozostaje uważny na przewodnika. W terenie potrafi jednak działać samodzielnie. Silny, melodyjny głos pozwala śledzić jego położenie, kiedy podążając za tropem, znika pomiędzy skałami lub roślinnością.