Karaczan madagaskarski
Gromphadorhina portentosa
długość ciała
głowa i tułów z odwłokiem, bez czułków i odnóżyPomiar: bok
Karaczan madagaskarski żeruje głównie nocą wśród ściółki i rozkładającego się drewna. Zjada przede wszystkim obumarły materiał roślinny, w tym opadłe owoce, i u
głowa i tułów z odwłokiem, bez czułków i odnóżySkala opisanych wymiarów · osobniki podpisane przy pomiarze
Gromphadorhina portentosa
głowa i tułów z odwłokiem, bez czułków i odnóżyPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Karaczan madagaskarski żeruje głównie nocą wśród ściółki i rozkładającego się drewna. Zjada przede wszystkim obumarły materiał roślinny, w tym opadłe owoce, i uczestniczy w jego rozdrabnianiu. Unika światła, dlatego za dnia pozostaje zwykle ukryty.
Syczenie wytwarza przez gwałtowne wypuszczanie powietrza przez przetchlinki odwłoka. Sygnały pojawiają się w różnych sytuacjach: podczas zagrożenia, zalotów i rywalizacji samców. Dźwięk ma więc również znaczenie w kontaktach między osobnikami.
Dorosłe samce zajmują niewielkie terytoria. Rywalizując, przepychają się i wykorzystują wypukłości przedplecza. To właśnie te wypukłości, a nie przetchlinki odpowiedzialne za syczenie, są silniej rozwinięte u samców.
Długość ciała: głowa i tułów z odwłokiem, bez czułków i odnóży. Przykład 6 cm długości ciała z zakresu 5,1–10,2 cm dorosłych w ADW. Punkt dotyczy opisanego przykładu lub zakresu źródłowego; nie stanowi normy dla wszystkich osobników. Długość jest osobno skalibrowana w boku i ujęciu z góry. Ilustracja zapałki ma długość 4 cm.