Islandzki szpic pasterski
FCI 289
w kłębie
- Masa
- 9–14 kg
Islandzki szpic pasterski to nieduży, mocny pies o stojących uszach i ogonie zawiniętym nad grzbietem. Występuje w odmianie krótszej i dłuższej sierści; obie ma
Podłoże kłąbWartości referencyjne · szczegóły w opisach
FCI 289
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Islandzki szpic pasterski to nieduży, mocny pies o stojących uszach i ogonie zawiniętym nad grzbietem. Występuje w odmianie krótszej i dłuższej sierści; obie mają gęsty podszerstek. Umaszczenie jest zróżnicowane, często z białymi znaczeniami. Czujne spojrzenie, ruchliwe uszy i lekko otwarty pysk nadają mu pogodny wygląd, a budowa pozwala sprawnie poruszać się po nierównym podłożu.
Jego przodkowie przybyli na Islandię z pierwszymi nordyckimi osadnikami. Na wyspie psy stały się pomocnikami w codziennej pracy gospodarstw, przede wszystkim przy zbieraniu rozproszonych zwierząt. Dostosowały sposób działania do miejscowego terenu i hodowli prowadzonej na rozległych pastwiskach. Długa izolacja Islandii sprzyjała zachowaniu odrębnego typu, który dziś jest jej rodzimą rasą psa.
Islandzki szpic zwykle łatwo okazuje zainteresowanie ludźmi i chętnie angażuje się we wspólne zajęcia. Szybko zauważa ruch, nowe odgłosy i przybycie gości, często reagując szczekaniem. Jego energia ujawnia się w zwrotności, gotowości do zabawy i ciągłym sprawdzaniu, co dzieje się wokół.