Standardbred — porównanie wielkości

Standardbred ma mocny, nieco wydłużony tułów, szeroką klatkę piersiową i silny zad. Jego budowa jest zwykle bardziej masywna niż u folbluta. Mocne kończyny i wydajny ruch odpowiadają wymaganiom szybkiego przemieszczania się w zaprzęgu.

Rasę rozwinięto w Stanach Zjednoczonych do wyścigów kłusaków i inochodźców. Nazwa pochodzi od historycznego standardu czasu, który koń musiał osiągnąć na określonym dystansie, aby zostać wpisanym do rejestru. Z czasem utrwaliły się linie wyspecjalizowane w jednym z dwóch chodów wyścigowych.

Standardbred zwykle jest wytrwały, przyzwyczajony do regularnej pracy i uważny na sygnały prowadzącego. Podczas wyścigu musi utrzymywać szybki rytm bez przechodzenia do galopu. Poza torem wykorzystuje się go w rekreacji, turystyce i zaprzęgach. Praca pod siodłem wprowadza nowe wymagania dotyczące równowagi, pomocy jeźdźca i repertuaru chodów.