Koń islandzki — porównanie wielkości

Koń islandzki jest niewielki, lecz mocno zbudowany, z głębokim tułowiem, silnym kośćcem i bardzo obfitą grzywą. Zimą rozwija gęstą sierść. W rasie występuje szeroki zakres maści, a wygląd poszczególnych koni jest bardziej zróżnicowany, niż sugerowałoby skojarzenie z jednym typem małego konia północnego.

Wywodzi się od koni sprowadzonych na Islandię w epoce zasiedlenia wyspy. Długa izolacja ukształtowała odrębną populację, której hodowlę międzynarodową koordynuje FEIF. Jej najważniejszą cechą użytkową są dodatkowe chody: tölt oraz, u części koni, szybki inochód.

Islandczyki zwykle są energiczne, wytrzymałe i chętne do marszu naprzód. Tölt jest czterotaktowym chodem zapewniającym jeźdźcowi płynne przemieszczanie się, natomiast inochód wyścigowy pozwala osiągać dużą prędkość na krótkim odcinku. Rasę wykorzystuje się w turystyce, rekreacji i specjalnych konkurencjach oceniających jakość oraz tempo chodów.