Koń huculski — porównanie wielkości

Koń huculski ma mocny, zwarty tułów, silny grzbiet i krótkie, solidne nogi. Jest niewielki, lecz dobrze umięśniony. Obfita grzywa i ogon oraz często widoczna pr

Porównanie sylwetek

Wysokość

Podłoże kłąbWartości referencyjne · szczegóły w opisach

Koń huculski

PZHK · księga pochodzenia

140 cmDorosły ogier
w kłębie
Masa
około 350–450 kgZakres rasy
Wspólna linia podłoża; skala według wymiaru opisanego przy osobniku. Modelka: 170 cm
WysokośćPodziałka w m
00,511,5
Koń huculskiWysokość w kłębie140 cm

Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.

140–140 cm zakres pokazanych osobników

Modelka: 170 cm
Koń huculski — porównanie wielkości — opis i źródła

Koń huculski ma mocny, zwarty tułów, silny grzbiet i krótkie, solidne nogi. Jest niewielki, lecz dobrze umięśniony. Obfita grzywa i ogon oraz często widoczna pręga grzbietowa podkreślają jego rodzimy, górski typ.

Wywodzi się z Huculszczyzny w Karpatach Wschodnich. Służył w gospodarstwach, transporcie i wojsku jako koń wierzchowy, pociągowy oraz juczny. Regularna dokumentacja hodowlana rozwinęła się po utworzeniu stadniny w Łuczynie w 1856 roku. Obecnie rasa jest objęta hodowlą zachowawczą, która utrzymuje jej charakterystyczną budowę.

Hucuł zwykle jest pojętny, wytrwały i samodzielny. W nierównym terenie uważnie wybiera miejsce postawienia nogi i potrafi zachować równowagę na wąskich ścieżkach. Ceniony jest w turystyce górskiej, zaprzęgu, hipoterapii oraz próbach terenowych, w których pokonuje naturalne przeszkody i sprawdza swoją zwrotność.

PZHK — aktualny program hodowlany rasy huculskiej ↗PZHK — programy hodowlane ↗

Źródła wymiarów