Holenderski koń gorącokrwisty (KWPN) — porównanie wielkości

Koń KWPN ma zwykle wysoką, atletyczną sylwetkę, dobrze rozwinięty zad i swobodny ruch. Jego dokładna budowa zależy od kierunku hodowli: inne cechy rozwija się u skoczka, inne u konia ujeżdżeniowego, a jeszcze inne u konia zaprzęgowego.

Holenderska hodowla wyrosła z regionalnych koni gospodarskich, między innymi typu Groningen i Gelders. Wraz z mechanizacją rolnictwa zmieniało się zapotrzebowanie, a selekcja coraz mocniej skupiała się na sporcie. KWPN prowadzi dziś cztery kierunki: skokowy, ujeżdżeniowy, zaprzęgowy i Gelders, najbliższy dawnemu wszechstronnemu typowi.

Wspólnym celem jest koń chętny do współpracy, sprawny i zdolny do systematycznej pracy. Linie sportowe często są energiczne i szybko reagują na pomoce. Selekcja obejmuje zarówno jakość chodów lub skoku, jak i łatwość użytkowania. Skrót KWPN określa zatem pochodzenie hodowlane, w ramach którego rozwijają się różne specjalizacje.