Belgijski koń pociągowy — porównanie wielkości

Belgijski koń pociągowy ma krótki, bardzo szeroki tułów, głęboką pierś i potężnie umięśnione łopatki oraz zad. Mocne nogi są stosunkowo krótkie w porównaniu z rozmiarami ciała. W populacji amerykańskiej szczególnie częsta jest maść kasztanowata lub rudodereszowata z jasną grzywą i ogonem.

Rasa wywodzi się z belgijskiego typu brabanckiego, rozwijanego do ciężkiej pracy. Konie eksportowano także do Ameryki Północnej, gdzie dalsza selekcja nadała tamtejszej populacji własny, rozpoznawalny wygląd. Jej historia pozostaje ściśle związana z transportem i rolnictwem.

Zwykle jest to koń spokojny, cierpliwy i gotowy do równomiernego wysiłku. W pracy ceniona jest łatwość utrzymania stałego tempa i współdziałania w parze lub większym zaprzęgu. Obecnie belgijskie konie pociągowe występują w pokazach, zaprzęgach, rekreacji i pracach leśnych, zachowując użytkowy charakter ciężkiego konia roboczego.