Seter szkocki Gordon — porównanie wielkości

Seter szkocki gordon ma długą, lśniącą czarną sierść z wyraźnym rudobrązowym podpalaniem na pysku, piersi i nogach. Dłuższy włos porasta opadające uszy, spód tułowia i ogon. Jest mocniej zbudowany od pozostałych brytyjskich seterów, ale powinien zachowywać swobodny, wydajny ruch. Duża głowa i ciemne oczy nadają mu uważny, spokojny wyraz.

Jego rozwój wiąże się z hodowlą prowadzoną przy Gordon Castle w Szkocji. Psy wybierano do wyszukiwania ptactwa i wskazywania go myśliwemu przez zatrzymanie się w charakterystycznej pozycji. W takim polowaniu ważne były sprawny węch, wytrzymałość oraz utrzymywanie kontaktu z człowiekiem. Nazwa upamiętnia hodowlę, która miała duży wpływ na utrwalenie typu tego czarno-podpalanego setera.

Gordon jest zazwyczaj serdeczny wobec bliskich, a jego przywiązanie często ujawnia się w chęci towarzyszenia rodzinie. W terenie staje się energiczny i bardzo zainteresowany zapachami. Potrafi wykazywać własną inicjatywę, jednocześnie uważnie reagując na znane sygnały przewodnika. Wobec obcych bywa bardziej powściągliwy niż w rodzinnym gronie i często potrzebuje chwili, aby swobodnie nawiązać kontakt.