Owczarek holenderski (Hollandse Herdershond) — porównanie wielkości

Owczarka holenderskiego najłatwiej rozpoznać po pręgowanej sierści. Ma mocną, lekko wydłużoną sylwetkę, stojące uszy i uważne spojrzenie. Występuje w odmianach krótkowłosej, długowłosej i szorstkowłosej, które różnią się wyglądem okrywy, ale zachowują podobne proporcje. To pies zwinny i wytrzymały, poruszający się swobodnie bez wrażenia nadmiernej ciężkości.

Był wszechstronnym pomocnikiem w gospodarstwach Niderlandów. Prowadził owce, pilnował granic upraw, zaganiał krowy do doju i ciągnął niewielkie wózki z mlekiem. Mechanizacja rolnictwa ograniczyła liczbę dawnych zadań, a rasę zaczęto wykorzystywać także w służbach oraz sporcie. Różnorodność pracy sprzyjała zachowaniu zarówno samodzielności, jak i gotowości do ścisłej współpracy z człowiekiem.

Owczarek holenderski jest czujny, pojętny i bardzo wytrwały. Chętnie przyjmuje zadanie, lecz potrafi sam znaleźć sposób jego wykonania. Uważnie obserwuje ruch i sygnały przewodnika, szybko dostosowując reakcję do sytuacji. Z rodziną tworzy silną więź, a wobec nowości może początkowo zachować ostrożność. Jego zaangażowanie często obejmuje długotrwałą koncentrację, dlatego proste powtarzanie ruchu nie zawsze interesuje go równie mocno jak celowe działanie.