Drentsche Patrijshond — porównanie wielkości

Drentsche Patrijshond ma mocny, lekko wydłużony tułów i biało-brązową sierść. Dłuższy włos zdobi uszy, tył nóg oraz ogon, a łagodny wyraz głowy przypomina niektóre spaniele. Jest jednak wyżłem: w terenie wskazuje znalezioną zwierzynę, zatrzymując się w charakterystycznej pozie. Jego budowa pozostaje umiarkowana, odpowiednia do sprawnego poruszania się po polu i wśród roślinności.

Rasa rozwinęła się w niderlandzkim Drenthe z dawnych psów do polowania na ptactwo. W regionie zachowywano miejscowy typ, gdy w innych częściach kraju chętniej wprowadzano zagraniczne rasy. Oficjalne uznanie w Niderlandach nastąpiło w 1943 roku, a klub powstał pięć lat później. Pies był ceniony za wszechstronność: oprócz wyszukiwania pomagał odnajdywać i przynosić zdobycz.

Zwykle jest przywiązany do opiekuna, wrażliwy i chętny do współdziałania. Podczas przeszukiwania terenu utrzymuje kontakt z człowiekiem, a gdy czeka przy znalezionej zwierzynie, potrafi obejrzeć się za nim. Przy ciekawym zapachu charakterystycznie porusza ogonem, czasem zataczając nim kręgi. Nieznajomych może początkowo obserwować z rezerwą, podczas gdy przy rodzinie zachowuje się serdecznie i swobodnie.