Palaeophis — porównanie wielkości

Palaeophis colossaeus był olbrzymim wężem wodnym znanym ze środkowego eocenu Mali. Znaleziska z doliny Tilemsi wiążą się z dawnym Morzem Transsaharyjskim. Należ

Porównanie sylwetek

Długość

wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaWymiary rekonstrukcji · szacunki kopalne

Palaeophis

Palaeophis colossaeus

ok. 8,1 mRekonstrukcja · płeć nieokreślona
długość całkowita

wzdłuż osi ciała · od pyska do końca ogonaPomiar: bok

Masa · szacunek
Nie przypisano masy przedstawionej rekonstrukcji
Wspólna linia podłoża; skala według wymiaru opisanego przy osobniku. Modelka: 170 cm
Długość całkowitaPodziałka w m
0246810
PalaeophisDługość całkowitaok. 8,1 m

Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.

Skala według wymiarów opisanych przy osobnikach

Modelka: 170 cm
Palaeophis — porównanie wielkości — opis i źródła

Palaeophis colossaeus był olbrzymim wężem wodnym znanym ze środkowego eocenu Mali. Znaleziska z doliny Tilemsi wiążą się z dawnym Morzem Transsaharyjskim. Należał do wymarłych Palaeophiidae; nie był przedstawicielem współczesnych węży morskich z podrodziny Hydrophiinae. Podstawą wiedzy o jego rozmiarach i budowie są przede wszystkim kręgi.

Morskie osady oraz cechy kręgów wspierają wodny tryb życia. Jego szerokie kręgi nie uzasadniają jednak rysowania skrajnie spłaszczonego, taśmowatego tułowia. Na planszy przyjęto 8,1 m według konkretnej regresji dla okazu CNRST-SUNY 290. Większy wynik 12,3 m dotyczy innego okazu i innego pomiaru kręgu. Kształt głowy, ogona i ubarwienie pozostają ostrożną rekonstrukcją.

McCartney et al. (2018) · Acta Palaeontologica Polonica, Table 1 ↗Kręgi Palaeophis · Ghedo, CC BY-SA 4.0 ↗

8,1 m to oszacowanie całkowitej długości CNRST-SUNY 290 z szerokości między wyrostkami stawowymi. Wynik 12,3 m z tej samej publikacji dotyczy NHMUK PV R 9870 i szerokości panewki kręgu. Nie są to dolna i górna granica jednego pomiaru ani średnia gatunku. Plansza stosuje pierwszy, jawnie wskazany model i okaz. Obie ilustracje pokazują ten sam boczny tułów z lekkimi wygięciami; w drugim ujęciu tylko końcowy odcinek szyi i głowa zwracają się do widza. Długość biegnie po osi od pyska do końca ogona. Skalę drugiego ujęcia przeniesiono przez odpowiadający odcinek tułowia. Grubość, głowa, barwy i wysokość postawy są przybliżeniami paleoartu, nie osobnymi pomiarami z kości.

Źródła wymiarów