Duńsko-szwedzki pies gospodarski — porównanie wielkości

Duńsko-szwedzki pies gospodarski to nieduży, mocny pies o krótkiej sierści i białym tułowiu z barwnymi łatami. Ma dość szeroką głowę, ruchliwe uszy i uważne spojrzenie. Budowa jest zwarta, lecz pozwala na szybkie, swobodne poruszanie się. Wyglądem może przypominać niewielkiego teriera, choć kynologicznie należy do psów w typie pinczera.

Przez wiele lat występował w gospodarstwach Danii i południowej Szwecji. Miał różnorodne zadania: łapał gryzonie, sygnalizował przybycie obcych i towarzyszył rodzinie. Ceniono go jako praktycznego, wszechstronnego pomocnika mieszkającego blisko ludzi. Współczesną hodowlę uporządkowano wspólnie w obu krajach, które uznały rasę pod obecną nazwą w 1987 roku.

Zwykle jest żywy, kontaktowy i chętnie uczestniczy w codziennych zajęciach domowników. Szybko zauważa nowe przedmioty, ruch oraz dźwięki i lubi sprawdzać ich źródło. Potrafi sprawnie się uczyć oraz z dużym zaangażowaniem reagować na zabawę. W rodzinie bywa czuły i szuka bliskości, natomiast pojawienie się nieznanej osoby może najpierw wywołać czujność. Drobne zwierzęta nadal często budzą jego silne zainteresowanie.