Kot perski — porównanie wielkości

Kot perski ma krępą sylwetkę, krótkie mocne nogi i okrągłą głowę z niewielkimi uszami. Długa, bardzo gęsta sierść tworzy obfitą kryzę i puszysty ogon. Duże oczy oraz skrócony pysk nadają mu charakterystyczny wyraz. Występuje w wielu umaszczeniach, od jednolitych po pręgowane, srebrzyste i wielobarwne.

Nazwa nawiązuje do dawnych kotów długowłosych sprowadzanych z obszarów Persji, lecz współczesną rasę ukształtowali głównie europejscy hodowcy. Persy uczestniczyły w pierwszych brytyjskich wystawach w XIX wieku. Przez kolejne dziesięciolecia dobierano coraz okrąglejsze głowy, krótsze nosy i bardziej obfitą szatę. Dawne przedstawienia pokazują koty o znacznie mniej skróconych pyskach niż wiele dzisiejszych osobników.

Pers jest zwykle cichy, łagodny i chętnie odpoczywa w spokojnym otoczeniu. Przywiązanie często okazuje przebywaniem obok opiekuna oraz subtelnym szukaniem kontaktu. Potrafi ożywić się podczas krótkiej zabawy, szczególnie gdy coś powoli przesuwa się w pobliżu. Zamiast nieustannego patrolowania domu często wybiera kilka ulubionych miejsc, z których obserwuje codzienność.