Kot norweski leśny — porównanie wielkości

Kot norweski leśny ma mocny kościec, długie nogi i trójkątną głowę o prostym profilu. Duże uszy często kończą się pędzelkami. Półdługa sierść składa się z gęstego podszerstka i dłuższych włosów osłaniających przed wilgocią. Zimą szczególnie obfite stają się kryza, włosy na tylnych nogach i puszysty ogon.

Jest naturalną rasą związaną z Norwegią, gdzie znany jest jako skogkatt. Ukształtował się wśród miejscowych kotów przystosowanych do chłodnych, wilgotnych warunków. Późniejsza hodowla zachowała ten mocny, półdługowłosy typ. Koty norweskie dojrzewają powoli; pełna budowa i szata mogą rozwijać się przez kilka lat.

Zwykle są przyjazne i zainteresowane domownikami, ale same wybierają intensywność kontaktu. Chętnie obserwują otoczenie z wysokości, sprawnie się wspinają i skaczą. W zabawie ujawniają siłę oraz dobrą koordynację, a podczas odpoczynku potrafią zachowywać dużą niezależność. Często spokojnie towarzyszą człowiekowi, przechodząc do żywej aktywności, gdy zauważą interesujący ruch.