Kot burmski (Burmese) — porównanie wielkości

Kot burmski ma zwarty, mocno umięśniony tułów i krótką, jedwabistą sierść. Jest cięższy, niż może sugerować jego niewielka sylwetka. Zaokrąglona głowa, szeroko rozstawione oczy i gładka szata nadają mu miękki wygląd. Klasyczne sobolowe umaszczenie ma głęboki, ciepły brąz, a oczy są złociste.

Współczesną hodowlę rozwinięto w Stanach Zjednoczonych od kotki Wong Mau, sprowadzonej w 1930 roku. Dobór potomstwa i dalsze kojarzenia pozwoliły utrwalić charakterystyczny typ. Później hodowla europejska i amerykańska poszły nieco innymi drogami, dlatego rejestry różnią się opisem głowy oraz dopuszczanych kolorów.

Burmski jest zwykle bardzo nastawiony na ludzi, ciekawski i chętny do wspólnej zabawy. Często podąża za domownikami, sprawdza ich czynności i wyraźnie dopomina się uwagi. Zachowuje zainteresowanie ruchem oraz nowymi przedmiotami także w dorosłości. Przywiązanie często okazuje bliskim kontaktem, a podczas odpoczynku chętnie wybiera kolana lub miejsce tuż przy opiekunie.