Bloodhound — porównanie wielkości

Bloodhounda trudno pomylić z innym psem: ma bardzo długie, miękkie uszy, szeroki nos i luźną skórę tworzącą fałdy na głowie oraz szyi. Jest duży, ciężki i mocno zbudowany, z długim tułowiem oraz głęboką klatką piersiową. Podczas tropienia opuszcza głowę blisko ziemi. Jego powolny z pozoru krok może być nadzwyczaj wytrwały i zdecydowany.

Znany także jako pies świętego Huberta, wiąże swoją historię z gończymi hodowanymi w Ardenach i tradycją tamtejszego opactwa. Psy tego typu rozwijano do podążania za zapachem dużej zwierzyny, a później również do odnajdywania ludzi. Brytyjska hodowla odegrała ważną rolę w utrwaleniu współczesnego bloodhounda. Najważniejszą cechą użytkową pozostawała dokładna praca nosem, nie szybkość samej pogoni.

Przy ludziach jest zazwyczaj łagodny, cierpliwy i mało skłonny do gwałtownego okazywania nieufności. Gdy podejmie trop, potrafi jednak uparcie kierować się własnymi ustaleniami. Zapach pochłania jego uwagę tak mocno, że inne bodźce stają się drugorzędne.