Biegus alaskański
Calidris mauri
ok. 15,5 cmDorosły ptak
długość całkowita
długość całkowita
wzdłuż osi ciała · od końca dzioba do końca ogonaPomiar: bok
- Masa
- 22–35 gZakres ogólny — Cornell; populacje północnoamerykańskie, bez rozdzielenia płci
Biegus alaskański — porównanie wielkości
Biegus alaskański gniazduje głównie w zachodniej Alasce i w sąsiedniej części Syberii. W okresie lęgowym korzysta z tundry, a podczas migracji odwiedza nadmorsk
Porównanie sylwetek
Długość
wzdłuż osi ciała · od końca dzioba do końca ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Długość całkowitaPodziałka w cm
05101520
ok. 15,5 cm
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Biegus alaskański — porównanie wielkości — opis i źródła
Biegus alaskański gniazduje głównie w zachodniej Alasce i w sąsiedniej części Syberii. W okresie lęgowym korzysta z tundry, a podczas migracji odwiedza nadmorskie równiny błotniste, ujścia rzek i laguny.
Pokarm zbiera z powierzchni i sonduje płytkie warstwy osadu dziobem. Zjada małe bezkręgowce, między innymi owady, skorupiaki i robaki; na niektórych żerowiskach wykorzystuje również bogaty w mikroorganizmy biofilm.
Gniazdo jest płytkim zagłębieniem w tundrze, ukrytym w niskiej roślinności. Oboje rodzice wysiadują jaja, a pisklęta szybko zaczynają chodzić i żerować. Podczas przelotów żeruje i odpoczywa w licznych skupiskach, często razem z innymi małymi biegusami.
Długość, masa i dostępna rozpiętość — Cornell ↗Siedlisko, żerowanie i rozród — Cornell ↗Polskie nazewnictwo ptaków świata — MTO; starsze ujęcie rodzajów ↗