Sowa śnieżna
Bubo scandiacus
długość całkowita
wzdłuż osi ciała · od końca dzioba do końca ogonaPomiar: bok
- Masa
- 1 600–2 950 gObie płcie — Cornell
Sowa śnieżna gniazduje na arktycznej tundrze. Jej jasne upierzenie, żółte oczy i gęsto opierzone nogi są przystosowane do życia na otwartych, zimnych terenach.
wzdłuż osi ciała · od końca dzioba do końca ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Bubo scandiacus
wzdłuż osi ciała · od końca dzioba do końca ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Sowa śnieżna gniazduje na arktycznej tundrze. Jej jasne upierzenie, żółte oczy i gęsto opierzone nogi są przystosowane do życia na otwartych, zimnych terenach. Dorosłe samce bywają niemal białe, natomiast samice i młodsze ptaki zwykle mają więcej ciemnego rysunku. Zimą część osobników przemieszcza się na południe, pojawiając się na polach, wydmach i innych bezleśnych obszarach.
Na tundrze ważnym pokarmem są lemingi, których liczebność wpływa na rozród sowy. Chwyta również inne ssaki oraz ptaki. Wypatruje zdobyczy z niewielkiego wzniesienia lub słupka, a następnie dopada ją krótkim lotem. Podczas polarnego lata poluje także w pełnym świetle dnia.
Samica składa jaja w płytkim zagłębieniu gruntu. Rodzice bronią okolicy gniazda i dostarczają pokarm młodym. Sowy śnieżne nie wracają każdej zimy równie licznie w te same miejsca; ich wędrówki zależą między innymi od warunków pokarmowych.