Sowa śnieżna — porównanie wielkości

Sowa śnieżna gniazduje na arktycznej tundrze. Jej jasne upierzenie, żółte oczy i gęsto opierzone nogi są przystosowane do życia na otwartych, zimnych terenach.

Porównanie sylwetek

Długość

wzdłuż osi ciała · od końca dzioba do końca ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach

Sowa śnieżna

Bubo scandiacus

ok. 61,5 cmDorosły ptak
długość całkowita

wzdłuż osi ciała · od końca dzioba do końca ogonaPomiar: bok

Masa
1 600–2 950 gObie płcie — Cornell
Wspólna linia podłoża; skala według wymiaru opisanego przy osobniku. Chłopiec: ok. 115 cm
Długość całkowitaPodziałka w cm
020406080
Sowa śnieżnaDługość całkowitaok. 61,5 cm

Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.

Skala według wymiarów opisanych przy osobnikach

Chłopiec: ok. 115 cm
Sowa śnieżna — porównanie wielkości — opis i źródła

Sowa śnieżna gniazduje na arktycznej tundrze. Jej jasne upierzenie, żółte oczy i gęsto opierzone nogi są przystosowane do życia na otwartych, zimnych terenach. Dorosłe samce bywają niemal białe, natomiast samice i młodsze ptaki zwykle mają więcej ciemnego rysunku. Zimą część osobników przemieszcza się na południe, pojawiając się na polach, wydmach i innych bezleśnych obszarach.

Na tundrze ważnym pokarmem są lemingi, których liczebność wpływa na rozród sowy. Chwyta również inne ssaki oraz ptaki. Wypatruje zdobyczy z niewielkiego wzniesienia lub słupka, a następnie dopada ją krótkim lotem. Podczas polarnego lata poluje także w pełnym świetle dnia.

Samica składa jaja w płytkim zagłębieniu gruntu. Rodzice bronią okolicy gniazda i dostarczają pokarm młodym. Sowy śnieżne nie wracają każdej zimy równie licznie w te same miejsca; ich wędrówki zależą między innymi od warunków pokarmowych.

Wysokość i biologia — Saskatoon Forestry Farm Park & Zoo ↗Wymiar porównania — źródło przeglądu rozmiarów ↗Status ochrony — IUCN ↗Źródło informacji o historii i biologii ↗

Źródła wymiarów