Lorysa górska — porównanie wielkości

Lorysa górska ma niebieską głowę, zielone skrzydła i grzbiet oraz pomarańczowożółtą pierś. Długi, zwężający się ogon nadaje jej smukłą sylwetkę. Zamieszkuje lasy, parki i ogrody wschodniej Australii. Głośne stada przelatują między kwitnącymi drzewami, a wieczorem zbierają się na wspólnych noclegowiskach.

Końcówkę języka pokrywają szczoteczkowate brodawki, które ułatwiają zbieranie nektaru i pyłku. Lorysa zjada także owoce, nasiona i drobne owady. Wybór żerowisk zmienia wraz z porą kwitnienia roślin; obficie kwitnące drzewo może skupiać wiele ptaków, które przepychają się przy kwiatach i głośno nawołują.

Na gniazdo wybiera dziuplę, często w konarze eukaliptusa. Oboje partnerzy przygotowują miejsce lęgu i karmią młode, natomiast jaja wysiaduje samica. Pisklęta pozostają w osłoniętej komorze, dopóki nie rozwiną upierzenia pozwalającego na lot.