Gołąb wędrowny żył w lasach wschodniej Ameryki Północnej. Samiec miał długi, stopniowany ogon i połyskujące pióra szyi. Ptaki przemieszczały się w ogromnych sta
wzdłuż osi ciała · od końca dzioba do końca ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Ectopistes migratorius
wzdłuż osi ciała · od końca dzioba do końca ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Gołąb wędrowny żył w lasach wschodniej Ameryki Północnej. Samiec miał długi, stopniowany ogon i połyskujące pióra szyi. Ptaki przemieszczały się w ogromnych stadach, poszukując obfitych zasobów nasion leśnych drzew.
Gniazdowały w rozległych koloniach, a na pojedynczych drzewach mogło znajdować się wiele gniazd. Ich liczebność była tak wielka, że dawne relacje opisywały stada przesłaniające niebo. Masowe polowania oraz utrata lasów doprowadziły jednak do gwałtownego załamania populacji.
Ostatnia znana przedstawicielka gatunku, samica Martha, zmarła w zoo w Cincinnati 1 września 1914 roku. W ciągu kilku dziesięcioleci gołąb wędrowny przeszedł od niezwykłej liczebności do całkowitego wymarcia.
Dorosły samiec: średnio około 16,5 cala, około 42 cm długości całkowitej według Smithsonian. Wysokość rekonstrukcji nie jest odrębnym pomiarem biologicznym. Ilustracja AI: fotorealistyczna rekonstrukcja, nie fotografia żywego zwierzęcia. Ujęcie przednie zachowuje skalę boku; szczegóły bryły i ubarwienia są przybliżone. Nie wyznaczamy masy z ilustracji.