Pingwin peruwiański ma pojedynczą czarną przepaskę na piersi oraz jasny pas okalający bok głowy. Przy nasadzie dzioba widać nagą różową skórę. Drobne ciemne pla
wzdłuż osi ciała · od końca dzioba do końca ogonaWartości referencyjne · szczegóły w opisach
Spheniscus humboldti
wzdłuż osi ciała · od końca dzioba do końca ogonaPomiar: bok
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Pingwin peruwiański ma pojedynczą czarną przepaskę na piersi oraz jasny pas okalający bok głowy. Przy nasadzie dzioba widać nagą różową skórę. Drobne ciemne plamki na białym brzuchu mogą tworzyć indywidualny wzór. Od pingwina magellańskiego odróżnia go przede wszystkim układ przepasek.
Żyje na suchych, skalistych wybrzeżach Peru i Chile, lecz żeruje w chłodnej, zasobnej wodzie Prądu Humboldta. Gniazduje w norach, szczelinach i osłoniętych zagłębieniach, które ograniczają nagrzewanie jaj oraz młodych.
Warunki na morzu mają bezpośredni wpływ na powodzenie lęgów: okresowe ocieplenie wód może zmniejszać dostępność pokarmu. W ochronie gatunku ważne są miejsca gniazdowania oraz ograniczanie przypadkowych połowów ptaków w narzędzia rybackie.
66 cm długości od końca dzioba przez oś głowy, szyi i tułowia do końca ogona. Zakres źródła: 66–70 cm długości całkowitej. Wysokość stojąca około 53,9 cm wynika wyłącznie z proporcji ilustracji, nie z niezależnego pomiaru. Ilustracje AI przedstawiają przykładowego dorosłego, nie sfotografowany i zmierzony okaz. Skala przodu jest przeniesiona z wysokości głowy boku, z pominięciem wystających piór czuba; szerokość i postawa są przybliżone.