Owczarek belgijski tervueren — porównanie wielkości

Tervueren jest długowłosą odmianą owczarka belgijskiego, rozpoznawalną po ciemnej masce i włosach z czarnymi końcówkami. Ma stojące uszy, wydłużoną głowę oraz lekką, niemal kwadratową sylwetkę. Obfita kryza, puszysty ogon i dłuższa sierść na nogach nadają mu efektowny wygląd. Pod okrywą pozostaje jednak szczupłym, zwrotnym psem, zbudowanym do energicznego ruchu.

Wyodrębniono go podczas porządkowania belgijskich psów pasterskich pod koniec XIX wieku. Nazwa pochodzi od miejscowości Tervuren, związanej z wczesną hodowlą tej odmiany. Wspólnie z malinois, groenendaelem i laekenois należy do jednej rasy, której pierwsze wzorce powstawały przy udziale profesora Adolphe'a Reula. Dawne prowadzenie i pilnowanie stad stopniowo uzupełniły zadania służbowe, sportowe oraz rola psa rodzinnego.

Tervueren jest bardzo uważny na człowieka i szybko reaguje na jego sygnały. Z łatwością angażuje się w zadania, lecz potrafi równie silnie przeżywać napięcie, hałas i niejasną sytuację. Wobec bliskich zwykle okazuje przywiązanie, wobec nieznajomych bywa bardziej powściągliwy. Czujność oraz zainteresowanie ruchem sprawiają, że rzadko pozostaje obojętnym obserwatorem; jego aktywność obejmuje nie tylko bieganie, ale też nieustanne śledzenie tego, co dzieje się wokół.