Posokowiec bawarski — porównanie wielkości

Posokowiec bawarski ma lekki, wydłużony tułów, mocne nogi i długie uszy przylegające do głowy. Krótka sierść występuje w różnych odcieniach rudego i płowego, często z ciemniejszą kufą. Budowa pozwala mu sprawnie poruszać się po stromym, nierównym podłożu. W ruchu i sposobie noszenia głowy widać przyzwyczajenie do uważnego sprawdzania zapachów przy ziemi.

Rasę utworzono z udziałem cięższych posokowców i lżejszych psów gończych. Celem było uzyskanie psa do odnajdywania rannej zwierzyny w górach, gdzie większa masa utrudniała przemieszczanie się. Nazwa „posokowiec” wiąże się z pracą po śladzie postrzałka. Bawarczyk zachował wąską specjalizację: szczególnie ceniona jest zdolność spokojnego, dokładnego podążania za trudnym tropem, a nie szybka pogoń.

Zwykle jest opanowany i silnie przywiązany do przewodnika. Wobec nieznajomych potrafi zachowywać dystans, obserwując ich bez pośpiechu. Podczas interesującego zajęcia długo utrzymuje koncentrację i nie potrzebuje ciągłego pobudzania. Jego samodzielność przejawia się w cierpliwym rozwiązywaniu problemu zapachowego, przy jednoczesnej gotowości do pozostawania w kontakcie z człowiekiem. W domu często odpoczywa spokojnie, pozostając blisko swojego opiekuna.