Basset Artésien Normand — porównanie wielkości

Basset Artésien Normand ma długi, niski tułów, mocną głowę i wyjątkowo długie uszy. Krótka sierść może łączyć biel z płowym kolorem oraz czernią. Jest lżejszy od popularnego basseta hounda, choć zachowuje podobne proporcje krótkonożnego gończego. Jego ruch powinien być płynny, umożliwiający spokojne przemierzanie terenu przez dłuższy czas.

Planowa hodowla francuskich bassetów krótkowłosych rozpoczęła się około 1870 roku. Hrabia Le Couteulx de Canteleu rozwijał typ nazywany Artois, a Louis Lane — bardziej wyrazisty typ normandzki. Z ich tradycji wyłonił się dzisiejszy basset artezyjsko-normandzki. Nazwę rasy przyjęto w 1924 roku. Jego tempo pracy pozwalało myśliwemu podążać za psem pieszo i obserwować tropienie.

Jest zwykle otwarty, czuły i chętnie nawiązuje kontakt z ludźmi. Gdy zajmie się zapachem, staje się jednak bardzo wytrwały i niełatwo odrywa uwagę od śladu. Pracuje metodycznie, bez pośpiechu, a odzywa się melodyjnym głosem.