Skrzydlica pstra
Woda słonaPterois volitans
ok. 25 cmDorosły osobnik · przykład opisany przy pomiarze
długość całkowita
długość całkowita
od końca pyska do końca płetwy ogonowejPomiar: bok
- Masa
- Nie ustalono dla tego punktuMasa nie wyznacza skali
Skrzydlica pstra — porównanie wielkości
Skrzydlica pstra ma brązowoczerwone i białe pasy, szerokie wachlarzowate płetwy piersiowe oraz długie kolce płetw. Część kolców łączy się z gruczołami jadowymi
Porównanie sylwetek
Długość
od końca pyska do końca płetwy ogonowejSkala opisanych wymiarów · osobniki podpisane przy pomiarze
Porównanie wymiarówPodziałka w cm
0510152025
ok. 25 cm
8,56 cm
Podziałka porównuje opisane wymiary. Kierunek ujęcia i punkty pomiaru są podane przy każdym osobniku.
Skrzydlica pstra — porównanie wielkości — opis i źródła
Skrzydlica pstra ma brązowoczerwone i białe pasy, szerokie wachlarzowate płetwy piersiowe oraz długie kolce płetw. Część kolców łączy się z gruczołami jadowymi i służy do obrony. Rozbudowane płetwy oraz paskowany tułów zacierają zarys ryby wśród rafowych kryjówek.
Poluje na małe ryby, krewetki i kraby, często o zmierzchu lub nocą. Zbliża się powoli, rozstawiając płetwy piersiowe tak, aby ograniczyć ofierze drogę ucieczki. Końcowy atak jest szybki: zdobycz zostaje wciągnięta do szerokiego pyska.
Naturalnie pochodzi z Indo-Pacyfiku. Po wprowadzeniu do zachodniego Atlantyku i Karaibów stała się inwazyjnym drapieżnikiem. W nowych siedliskach intensywnie zjada miejscowe ryby, zmieniając skład ich zespołów. Jej sukcesowi sprzyjają skuteczne polowanie i ochrona zapewniana przez jadowite kolce.
Wymiary i biologia — FishBase ↗Rozpoznawanie i biologia — Australian Museum ↗Introdukcja — IUCN GISD ↗
Długość całkowita (TL): od końca pyska do końca płetwy ogonowej. Przykład, nie średnia populacji. Widok przedni ma przybliżone proporcje.